Sendikamız üyelerinin, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 4/B maddesi kapsamında görev yapmakta iken emekliliğe hak kazandıkları gerekçesiyle hizmet sözleşmelerinin feshine dair işlemlerin iptali ile bu işlemler sebebiyle yoksun kalınan parasal hakların yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi talebiyle açılan davalarda yerel mahkeme tarafından işlemlerin iptaline hükmedilmiş, istinaf aşamasında kararlar kaldırılmış ve davanın reddine karar verilmiştir. Bu kararlara karşı temyiz yoluna başvurulması sonucunda ise Danıştay 12. Dairesi tarafından aleyhe olan kararların kaldırılmasına hükmedilmiştir.
Danıştay 12. Dairesinin 2025/2134 E., 2026/369 K. Sayılı kararı, Danıştay 12. Dairesinin 2025/2121 E., 2026/365 K. Sayılı kararı ve Danıştay 12. Dairesinin 2025/2090 E., 2026/374 K. Sayılı bozma kararının ortak gerekçesinde;
“Dava konusu uyuşmazlık, yukarıda yer verilen mevzuat hükümleri ve yapılan açıklamalar kapsamında değerlendirildiğinde, 7438 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 1. Maddesi ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’na eklenen Geçici 95. Madde ile tanınan erken emeklilik hakkının isteğe bağlı istisnai bir hak olarak sonradan düzenlendiği, erken emeklilik hakkından, yaş koşulu dışındaki diğer koşullar sağlanmış olsa bile ancak talep edilmesi halinde faydalanılabileceği açık olup, bu yönde talepte bulunmayanlar hakkında anılan kanuni düzenlemenin, ilgililerin aleyhine olacak biçimde ve re’sen emekliye ayırma şeklinde yorumlanması ve uygulanması hukuken mümkün değildir.
Bu durumda; davanın reddi yolundaki idare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin temyize konu Bölge idare Mahkemesi kararında hukuki isabet görülmemiştir.” gerekçesine yer verilmiştir.
