Atama bekleyen öğretmenler bu ülkenin dramıdır. Bugün sayıları 350 bin’i bulan ataması yapılmayan öğretmenler, boynu bükük bir şekilde, yüreklerinde haklı isyanları, ellerinde diplomalarıyla öğrencilerine kavuşacakları günü beklemektedir. Tebeşir tozu yutmanın, öğrencilerine bilgi aşılamanın hasretiyle yanıp tutuşan bu öğretmenlerimiz umutlarını kaybetmemeye çalışmaktadır.
Ancak yanlış politikalar sonucunda atama bekleyen öğretmenlerin sayısı yıldan yıla artmaktadır. Okula başladıklarında açmamış bir gonca olan atama bekleyen öğretmenlerimiz, yıllarca öğretmen olmak için mücadele vermenin sonucunda hızla solmaya başlamaktadır.
Atanmak için feryat eden öğretmenlerimiz, depresyona girmekte, hatta intiharı bile son çare olarak görebilmektedir. Bu süreçte Türk Eğitim-Sen olarak her zaman atama bekleyen öğretmenlerin yanında olduk. Onların sorununu kendi sorunumuz olarak gördük. Atanma taleplerini her platformda kamuoyuyla paylaştık. Toplumun ve siyasilerin dikkatini atama bekleyen öğretmenler üzerine çekmek için basın açıklamaları yaptık, ses getiren eylemlere imza attık, siyasi zeminde girişimlerde bulunduk. Atama bekleyen öğretmenler de, atanma mücadelelerine her zaman destek olan Türk Eğitim-Sen’i sığınacak bir liman ve sorunlarının çözümü için girişimde bulunan bir adres olarak gördü. Türk Eğitim-Sen dün ve bugün olduğu gibi, yarın da atama bekleyen öğretmenlerin çığlıklarını duyuracak ve onları kendi evlatları olarak görerek, atanmaları için her türlü mücadeleyi sergileyecektir.
Atama bekleyen öğretmenlerden sendikamıza çok sayıda telefon, mail ve mektup gelmektedir. Son olarak bir öğretmen babasının yürek burkan mektubu sendikamıza ulaşmıştır. Şimdi sizlerle bu dokunaklı mektubu paylaşıyoruz. Bu mektubun; Başbakan’ın, Milli Eğitim Bakanı’nın, Maliye Bakanı’nın ve diğer kabine üyelerinin yüreklerine dokunması dileğiyle.
